حضرت امام حسن عسکری علیه السلام

۱۳ آذر ۱۳۹۸

آیت پروردگار

قطعه «آیت پروردگار» از دیوان حب مدحیه حضرت امام حسن عسکری علیه السلام است.

مَظهَرِ آن ذات اَقدَس آیت پروردگار / اسم حُسنای خداوند قُرْبِ اَدنی را قرار عرش و کرسی قابِ قَوسَیْن قُربِ اَواَدنایِ حق / اسم واحد با اَحَد عین صمد را اِقتدار زینت عرش برین و فوق عرش و فوقِ فوق / صفحه اُمُ الکِتاب و لوح محفوظ سِرّ یار عالمِ علم قضا و خود قضا و خود قَدَر / عالم سِرُّ الْقَدَر اَعلی قلم در آشکار حُجَّهُ الله حِکمهُ لله عزهُ الله نور حق / هم صَفیُ اله اَمین الله لسانُ اله وَقار زاده ختم رُسُل پیغمبر خلق جهان / نسل پاک مرتضی شیر خدایِ کردگار نور هر دو چشم زهرا میوه ی قلب حسن / شیره جان حسین و کربلای پایدار سید سجاد و […]
۱۴ آبان ۱۳۹۸

یعسوب الدین

قطعه «یعسوب الدین» از دیوان حب، مصیبت شهادت حضرت امام حسن عسکری علیه السلام است.

مظْهَرِ ذات خدا و اسم حُسنایِ مُبین / علت ایجاد عالم قبله گاه عالمین زاده ختم رسالت شیره جان علی / نور چشم فاطمه آن کوثر اهل یقین غنچه بشکفته باغ مدینه چیده شد / غنچه شد پرپر به شهر سُرَّ مَن رَأی زکین ظلم ها دید از بنی عباس و شخص مُعتَمِد / بیشتر اوقات به زندان حبس بود آن نازنین یک اشاره بر یکی از حبس ها دشمنان / حبس نِحیرِ پلید و مرد سخت گیر لعین در میان چند شیر وحشی و درنده خود / عسکری انداخت که تا پاره نمایند مه جبین رفت خبر گیرد ز حال حجت خاص خدا / دید امام اندر نماز است گشته است حق را قرین […]
۲۴ آذر ۱۳۹۷

سلام جاودان

قطعه «سلام جاودان» از دیوان حب، مولودیه حضرت امام حسن عسکری علیه السلام است.

در سحرگاهی بدیدم هاتفی را خوش بیان / داد ندایم تا بخوانم مدحی با نام و نشان مدح زیبا چهره ئی گویم به آواز جلی / هر که مدحم را شنید گفتا که اَحسَن دلستان مدح زیبایت بود توصیف والای عزیز / عسکری آن ماه تابان آن عزیز جانِ جان مدح کنم مولود مسعود مدینه در سحر / غنچه ی بشکفته ی خوشبو، میان گُلْسِتان گویم بشکفته ز غنچه این گل زیبای ما / صد هزار بلبل همه حیران حُسْنَش یک زمان این گل ما باشد از باغ ازل یا باغ عشق / یا ز گلزار ولایت هم ز این و هم ز آن نوگل باغ نقی آن حُجّت زحمانِ ما / شد شکفته در […]
۲۴ آبان ۱۳۹۷

اباصالِحْ

قطعه «اباصالِحْ» از دیوان حبّ مصیبت شهادت حضرت امام حسن عسکری علیه السلام است.

حسن آن معنی آیات قرآن / ظهور ذات پاک حَیِّ سُبحان بود سبط پیمبر جان زهرا / بود نور دو چشم شاه خوبان بود خود نوگل باغ ولایت / ولی پرپر شده با دست شیطان بدید از آل عباس ظلم هائی / ز شخص مُعتمد دیده فراوان چو بیشتر بود به زندان و اذیت / و یا غایب ز انظار مسلمان تو گو رفتار حضرت بود طَلیعه / ز بهر غیبت مهدی دوران ولی با زهر کین مسموم نمودند / امام عسکری آن نور ایمان شهید کردند امام عسکری را / یتیم شد مهدیم آن جانِ جانان بگو تو تسلیت عاشق به مهدی / اباصالح امام و نور چشمان دیوان حب، ج۳، صص۲۶۵-۲۶۶