حضرت امام محمد باقر علیه السلام

۵ اسفند ۱۳۹۸

سرّ عالم

قطعه «سرّ عالم» از دیوان حب مدحیه حضرت امام محمد باقر علیه السلام است.

سِرِّ عالم اصل آدم مَظهرِ پروردگار / باقرِ آل محمّد علم هر لَیل و نَهار جلوه ی ذات مقدس آیت عُظمای حقّ / اسم حُسنا و مبارک از خدای کردگار عرش و کرسی، فوق عرش، لوح و قلم، سرِّ عیان / هم قضا و هم قَدَر، اُمُ الکِتاب است در عِیار عقل مَحض، نور اَتَم، آیات رحمانی ظهور /  قُطب عالم راز‌دان آفرینش در شُمار کعبه مقصود هستی فیض عُظمای خدا / کاشِفِ سِرّ وجود و باطن عالم شِعار نَفسِ قُدوسیِ هستی شیره ی جان ولا / رهبر قُدوسیان در عالم لاهوتِ یار ساقی بزم نجات و رهنمای خاص و عام / حامی دین الهی خسرو ملک و دیار خازن علم خداوند در زمین و […]
۱۷ مرداد ۱۳۹۸

باقر علم خدا

قطعه «باقر علم خدا» از دیوان حب، مصیبت شهادت حضرت امام محمد باقر علیه السلام است.

خازن علم خدا و باقر علم خدا / مَظهرِ ذاتِ خدا و سِرِّ عالَمِ بقا باقر آل محمّد نو گل باغ نبی / میوه باغ ولایت نور چشم مرتضی همره باب و حسین بودی به دشت کربلا / تشنگی و قتل و غارت خود بدیدی ناروا خود بدیدی کشته ها خونین بزیر آفتاب / پیکر صد پاره پاره سر ز پیکر ها جدا خود بدیدی کوفه و وَصفِ اسیری شهر به شهر / هر بیابابن تشنگی و خشک و جور بیجیا خود بدیدی شام و شامات مجلس شوم یزید / هر خرابه روی خاک و ظلم های اَشقیا بعد از آن ظلم و اسارت در مدینه عمر خود / بس اذیت ها بدیدی ز آل […]
۱۶ اسفند ۱۳۹۷

شهد کام

قطعه «شهد کام» از دیوان حب مولودیه حضرت امام محمد باقر علیه السلام است.

می بده ساقی به دستم می نابم جام به جام / مست می، گردم به صد مستی بگیریم از تو نام نام می دوستان عالم می پرستان قشنگ / میکده بادا مبارک بر همه بادا سلام هم سلام بر مستی و بر مستیم از می ناب / مست می گشتم بخوانم مدح والا خوش خرام خوش خرامم مولد ماه صفر یا در رجب / صد سلامم باد به این مولود ز هر صبح تا به شام مولد و ماه مدینه از افق طالِع شده / در جوار فاطمه دُختِ حسن عفت مقام ظاهر آمد از خدای متعال در بیت نور / از علی بن الحسین بن علی عالی قوام زاده خیرُسلیل و قُرَّهُ الْعَینِ بتول / […]
۹ فروردین ۱۳۹۶

مبارک باد همه دوستان گل توحید بود خندان

مبارک باد همه دوستان گل توحید بود خندان ز باغ مرتضی بشکفت معطر کرد همه آسمان شکفت از باغ سجادم بود باقر ز باغ گل گل محمّدی ظاهر ببویند گل همه دوستان  دیوان حب، ج۱، ص۶۶۸