آیت عُظمایِ خلقت اسم حُسنایِ خدا / مظهر ذات مقدس حُسنِ اَسماء را صفا
سِرّی از اسرار غَیبی زینت عرش برین / مَظهر غیب و شُهود است قبله اهل ولا
موسیِ کاظم گل باغ نبوت در جهان / بود گرفتار سر خارهای زهر آگی چرا؟
عمر خود ظلم و ستم دید از بنی عباس دون / هم ز منصور و ز مهدی و هم ز هادی بارها
مهدی عباسی دون حبس نمود پور علی / هادی عباسی دون حبس نمود ناروا
ظلم و جور بی حسابی شد ز هارون الرشید / بر امام هفتمین باب الحَوائج برملا
حضرت باب الحوائج در جوار جد خود / در مناجات و نماز بود، سجده و حال دعا
عده ئی مَأمور هارون وارد مسجد شده / موسای کاظم ببردند سوی هارون دغا
حضرت کاظم شکایت داشت با جد عزیز / بین چه کردند امتت با اهل بیتت از جفا
اهل یثرب گریه می کردند برای حضرتش / شخص هارون رو به حرت لب گشود در ناسزا
مَحملی را سوی بصره رو به بغداد محملی / کرد روانه تا کند حبس شاه خوبان عاشقا
دیوان حب، ج ۳، صص ۲۳۱-۲۳۲
