بیان رسا

اگر انسان بخواهد به مقام بالا برسد اول باید بندگى کند سپس از راه عبودیت مى‌توان به بالا رسید. شاعر در این زمینه مى‌گوید: از عبادت نى توان الله شد / مى‌توان موسى کلیم الله شد ولى مى‌توان گفت : از عبادت مى‌توان الله شد / وانگهى موسى کلیم الله شد در بیانى آمده، «العبودیّه جوهره کنهها الربوبیه» (تفسیر نورالثقلین، محدث شیخ عبدعلى بن جمعه، المطبعه العلمیه، قم، بی تا، ج ۴، ص ۵۵۶) ذات بندگى کردن خدایى کردن است، به جز عبادت راهى بسوى خداوند نیست، پس بشر باید بنده باشد. خدایا مرا بنده قرار بده، آن هم نه بنده این و آن، نه بنده زر و زور، نه بنده مال و منال، نه […]

در انسان استعداد بدى از استعداد خوبى بیشتر است، به دلیل این که شیطان اکثر مردم را بسوى بدى مى‌کشاند، ولى همه انبیاء علیهم السّلام اقلّى را به خوبى مى‌رسانند، بشر طورى آفریده شده که هم صفات ملکوتى دارد و هم خصائص حیوانى و به سبب آن که انسان نوعاً ضعیف است به شهوات حیوانى میل پیدا مى‌کند و به دنبال آن مى‌رود و تمایل به گناه پیدا مى‌کند، با آن که گناه چیزى است که انسان را از خدا دور مى‌کند، انسان در اثر گناه خرد مى‌شود، لذا براى محفوظ ماندن بشر از گناه مى‌باید به خداى قادر متعال پناهنده شد، تا از شر گناه حفظ گردد. رسول گرامى از خداى خود مى‌خواهد انسان […]

بنده ذاکر کسى است که همیشه به یاد خداست با زبان ظاهر خدا مى‌گوید با زبان دل هم خدا مى‌گوید، اسم‌هاى خدا را با خصوصیت خاص آن یاد مى‌کند و به آن توجه دارد، ذاکر وقتى اسم محبوبش را به زبان جارى مى‌کند از آن لذت مى‌برد، نام محبوبش بسیار شیرین است، براى شیرینى آن در همه جا در ذکر است. ذکر، یک وقت ذکر جلى است، یک وقت ذکر خفى، یک وقت ذکر قولى یک وقت ذکر حالى است. ذکر جلى آن است که انسان با زبان ذکر خدا بگوید. ذکر خفى آن است که با دل ذکر خدا کند. ذکر دفع مفاسد و معاصى و کدورت مى‌کند، یعنى بعضى از اذکار دفع معاصى […]

اگر انسان چشم بصیرت پیدا کند دیگر گناه نمى‌کند چون در هر حال خدا را مى‌بیند، در محضر خداى حاضر و ناظر، گناه نمى‌کند. نقل شده است مردى شهوت‌ران، دامى گسترانیده بود و زنى را به دام انداخت، از او درخواست عمل فجیع و نامشروع و کثیف نمود، آن زن او را موعظه کرد ولى به خاطر آن که چشم‌ها و گوش‌ها و وجود آن مرد را شهوت حیوانى فراگرفته بود، حرف‌هاى زن را نپذیرفت، زن تدبیر دیگرى کرد و به آن مرد تمایل نشان داد، به او گفت من هم مایل هستم به شرط آن که جائى پیدا کنى تا کسى ما را نبیند، مرد گفت جز من و تو کس دیگرى در این […]

قرائت قرآن تشریع قرآن کریم در شب قدر یک جا بر سینه مبارک حضرت رسول خاتم صلّى الله علیه و آله و سلّم نازل شده است و به احتمال قوى شب قدر یکى از شب‌هاى ماه مبارک رمضان مى‌باشد، لذا قرآن با ماه مبارک رمضان مناسبت دارد، هر چیزى بهارى دارد و بهار قرآن ماه مبارک رمضان است، ماه رمضان براى کسانى که قرآن نمى‌دانند، ماه یادگیرى است، ولى براى کسانى که قرآن مى‌دانند ماه قرائت است، پس لازم است انسان در ماه مبارک رمضان بسیار قرآن بخواند، خود قرائت قرآن دستور دارد و داراى حُسن نیز مى‌باشد. انسان وقتى شروع به قرائت قرآن مى‌کند تمام موجودات عالم با او قرآن را مى‌خوانند، علت قرائت […]

مسئله دوست و محبت و حبّ مسئله مهمى است، وقتى انسان مى‌خواهد دوست براى خودش بگیرد باید دوستى را انتخاب کند که در تمام سختى‌ها او را کمک کند نه مانند بیگانگان، و مانند کسى که در حال سختى او را رها کند، بهترین دوست خداست، خداى تعالى دوستى است که در تمام سختى‌ها و مشکلات انسان را تنها نمى‌گذارد، نه در سختى‌هاى دنیا نه در سختى‌هاى عالم برزخ و نه در سختى‌ها و مشکلات عالم قیامت، خداى تعالى بندگان خود را دوست دارد در حدیث قدسى مى‌فرماید: «اى بنى‌آدم من همه چیز را براى تو آفریدم و تو را براى خودم آفریدم». وقتى خداى تعالى انسان را آفرید از آفریدن انسان لذت برد، و […]

الگوى انسانیت و الگو در هر چیز حضرت على‌بن ابى‌طالب علیه السّلام است، اما به لحاظ این سه مورد، و سه کس أشجع الناس بعد رسول الله على، و أعدل الناس بعد رسول‌الله على، وأسخى الناس بعد رسول‌الله علىّ بن ابى طالب علیه السلام است. شجاعت حضرت على علیه السّلام بامطالعه جنگ‌هاى على علیه السّلام شجاعت ظاهرى و جسمانى او دانسته و روشن مى‌شود که او چگونه سپاه چند هزار نفرى دشمن را درهم مى‌پیچید و شکست مى‌داد، جنگ بدر و حنین به دست حضرت على علیه السّلام فتح شد، در جنگ خندق بود که حضرت رسول صلّى الله علیه و آله  و سلّم فرمود: «برز الایمان کلّه الى الشرک کلّه» تمام ایمان در مقابل […]

در فراز دوم دعای روز نخست ماه مبارک رمضان حضرت می فرمایید: «وَ قِیامى فیهِ قِیامَ الْقآئِمینَ» خدایا من قیام داشته باشم، قیام من در این روز قیام قائمین باشد. قیام من قائم به حق باشد، قیام اقامه نماز مرا مانند نماز گذاران واقعى قرار بده، نه تنها قیام به نماز داشته باشم بلکه نماز را گسترش دهم و خود را به قائمین برسانم، قیام من، قیامى باشد که قعود نداشته باشد و قیام براى رسیدن به حقیقت است. قیام باید براى نشر حقایق باشد، قیام قائمین همان «قائمون به حقوق‌الله» است، یعنى من قائم به حقوق الهى باشم، در گسترش عدل نقش به سزائى داشته باشم، خُلق خدائى پیدا کنم «تخلّقوا بأخلاق‌الله»، خُلق خدائى […]

جهل اصل هر شرّى است، جهل و جهالت نبود نور است، همان طور که علم نور است جهل ظلمت است، مشکلات جامعه در اثر جهل جامعه است، جهل جامعه را به سیاهى و ظلمت مى‌کشاند، فقر علمى همان جهل است. در حدیث آمده: «کاد الفقر ان یکون کفرآ» (بحارالانوار، العلم العلامه شیخ الاسلام المولى محمدباقر المجلسى، المکتبه الاسلامیه، الطبعه الثانیه، تهران، ۱۳۹۸ ه.ق، ج ۷۲، ص ۲۹) فقر نزدیک است انسان را به کفر بکشاند، اگرچه مى‌شود گفت فقر بیان از مادى است ولى مراد فقر علمى است، وقتى انسان علم ندارد، عدم علم جهل است انسان را به کفر مى‌کشاند. بیانى از حضرت رسول صلّى الله علیه و آله و سلّم رسیده که مى‌فرماید: […]

وَإِذَا سَأَلَکَ عِبَادِی عَنِّی فَإِنِّی قَرِیبٌ أُجِیبُ دَعْوَهَ آلدَّاعِ إِذَا  دَعَانِ فَلْیَسْتَجِیبُوا لِیْ وَلْیُؤْمِنُوا بِی لَعَلَّهُمْ یَرْشُدُونَ (قرآن کریم، بقره، آیه ۱۸۶). زمانى که بندگان من، (از دور و نزدیکى من از تو سئوال کردند) بدانند که من به آن‌ها نزدیکم، از رگ هستى آن‌ها به آن‌ها نزدیکترم، اگر کسى از من چیزى بخواهد، سئوالى نماید جواب او را خواهم داد، بندگان من وقتى دعا کنند و از من بخواهند من دعاى آنان را اجابت خواهم کرد. این آیه، لحاظ حقى و عبدى دارد، و لحاظ حقى آن کثیر است. دعا کردن استجابت است، اگر قرار باشد دعاى کسى اجابت نشود دعا هم بر زبان او جارى نمى‌شود، اجابت دعا جارى کردن دعا به زبان […]

وقتى انسان بخواهد عبادت و اطاعت خداى تعالى کند نیاز به آگاهى، هوش قوى و بیدارى دارد، و اگر انسان بیدار نباشد در غفلت و جهالت است. در این حال اطاعت خداى خود را نمى‌تواند انجام دهد و حال آن که عبد باید اطاعت مولاى خود کند. بشر عبد است و حق تعالى مولاى اوست، عبد آن است که در هر حال مطیع مولاى خود باشد. عبد باید زیرک و دانا باشد، خوش فهم و باهوش  و آگاه به وظائف خود باشد. بیان رسا، ج۱، ص۹۵

نبىّ مکرم اسلام صلّى الله علیه و آله و سلّم در حدیثى مفصّل درباره حّب حضرت على علیه سلام‌الله تعالى مى‌فرماید: «ما انزل الله تعالى کتابآ و لاخلق خلقآ الّا و جعل سیّدآ فالقرآن سید الکتب المنزله، و شهر رمضان سیّد الشهور، و لیله القدر سیده اللیالى و الفردوس سیدالجنان، و بیت‌الله الحرام سیّدالبقاع، و جبرئیل علیه السّلام سیّد الملائکه، و انا سیّدالانبیاء، و على سیّدالاصیاء، و الحسن و الحسین سیّد شباب اهل الجنّه و لکل امرى، من عمله سیّد و حبّى و حبّ على‌بن ابى‌طالب سیّد الاعمال…» (بحارالانوار، محمدباقر المجلسى، المکتبه الاسلامیه، الطبعه الثانیه، طهران، ۱۳۹۸ ه.ق، ج۴۰ ، ص۵۴) راوى حدیث سلمان فارسى است، سائل اعرابى است، موضوع سئوال حضرت على علیه السّلام […]