نوع مردم به اطاعت و عبادت خودشان، حالت کسب مىدهند؛ یعنى عبادت مىکنند تا به آنان ثواب داده شود. قرآن کریم مى فرماید: «إِنَّ آلْإِنسانَ لَفِى خُسْرٍ» به سبب آن که کاسب هستند ضرر مىکنند. غنچه های نشکفته، ص ۵۱۰
بیابا ما به میخانه سبوئی چند زنیم بر لب شویم مست میِ باقی ز دس ساقیش در شب چو مست می شویم جانا بخوانیم نامه ی معشوق شویم عاشق به این نامه بخوانیم با دو صد یا ربّ دیوان عشق، ص ۶۰۹
عشق را بین که چسان بال گشوده است به جهان این همه جلوه گری در همه ی کون و مکان حاکم جان جهان و همه ی ملک وجود باطن عشق ببین شاهد معنای نهان دیوان عشق، ص ۳۷۸
آتشی از عشق جانان بر دلم افروخته از نسیم شعله اش آیین و دینم سوخته لب چو بینی بسته باشد از مدیحش روز و شب مهر کرده دهانم هر دو لب را دوخته دیوان عشق، ص۶۴۶
عید اکمال است و اتمام بهر دین و هم نعم ظاهر آمد شهد شیرین ولایت یم به یم گشته ظاهر هم خلافت هم امامت هم ولا بر علی با نطق گویای محمّد اِبْن عَم دیوان حب، ج۱، ص۶۶۲
