قرآن کریم در شب قدر یک جا بر سینه مبارک حضرت رسول خاتم صلّى الله علیه و آله و سلّم نازل شده است و به احتمال قوى شب قدر یکى از شبهاى ماه مبارک رمضان مىباشد، لذا قرآن با ماه مبارک رمضان مناسبت دارد، هر چیزى بهارى دارد و بهار قرآن ماه مبارک رمضان است، ماه رمضان براى کسانى که قرآن نمىدانند، ماه یادگیرى است، ولى براى کسانى که قرآن مىدانند ماه قرائت است، پس لازم است انسان در ماه مبارک رمضان بسیار قرآن بخواند، خود قرائت قرآن دستور دارد و داراى حُسن نیز مىباشد.
انسان وقتى شروع به قرائت قرآن مىکند تمام موجودات عالم با او قرآن را مىخوانند، علت قرائت موجودات، این قارى قرآن است ولو خود قرآن را نفهمد، لکن موجودات را به قرائت قرآن و ذکر خدا وادار کرده است، و خود این فایده اتمّ فوائد است، گذشته از این که قرائت قرآن از روى قرآن نور چشم را زیاد مىکند، حافظه قارى را تقویت و براى او آرامش دل و اُنس با غیب و معنویت مىآورد. روایات زیادى هم درباره قرائت قرآن وارد شده، لازم است انسان در مرحله اول با قرائت قرآن خو بگیرد و در مرحلههاى بعدى وارد تفکر در قرآن بشود وقتى به تفکر و تعمق قرآن رسید قرآن را مىیابد.
قرآن دریائى است عمیق که کسى به عمق آن نرسیده، و لذا وجود مبارک حضرت على مرتضى علیه السّلام مىفرماید:
«ثُمَّ اَنْزَلَ عَلیه الْکِتاب نُورآ لاتطفأ مُصابیحه و سِراجآ لایَخبو تُوقّده و بَحرآ لایدرک قعره» (نهج البلاغه، خطبه ۱۸۹). قرآن نورى است که چراغها و نورهایش خاموش نمىشود، قرآن شعلهاى است که از افروختگى نمىافتد، دریایى است که احدى قعرش را نمىداند و نمىبیند و نمىرسد.
همهى موجودات و عالم هستى، آیات و نشانههاى الهى هستند تمام موجودات کلماتالله هستند. حضرت مىخواهد تمام آیات را قرائت کند لازم است انسان تمام آیات خدا را قرائت کند و بشناسد، به هر موجودى برخورد کرد کتاب جان او را مطالعه کند، به گُل رسید در کنار گل بایستد و آن را قرائت کند، به خار رسید کنار آن بایستد و آن را قرائت کند، ببیند گل زیباست و یا خار زیباست، این همه نقش و نگار در این گل و در این خار چگونه است، در کنار یک مورچه بنشیند و او را در زیر قرائت خود قرار دهد، و یا در کنار خودش بنشیند و مدتها قرائت کند خود را و بشناسد، همان طور که رسول اسلام صلّى الله علیه و آله و سلّم فرمود: «مَنْ عَرَفَ نَفسَهُ فَقَدْ عَرَفَ رَبَه» کسى که خود را شناخت ربّ خود را هم مىشناسد، خودشناسى به خداشناسى کشیده مىشود.
خدایا مرا موفّق گردان تا خود را قرائت کنم و بشناسم، براى آن که تو را بشناسم، تو را بشناسم و تمام موجودات را هم بشناسم، و کتاب جان همهى را قرائت کنم.
بیان رسا، ج۱، صص۸۷-۹۱