قطعه «سلام جاودان» از دیوان حب، مولودیه حضرت امام حسن عسکری علیه السلام است.
در سحرگاهی بدیدم هاتفی را خوش بیان / داد ندایم تا بخوانم مدحی با نام و نشان
مدح زیبا چهره ئی گویم به آواز جلی / هر که مدحم را شنید گفتا که اَحسَن دلستان
مدح زیبایت بود توصیف والای عزیز / عسکری آن ماه تابان آن عزیز جانِ جان
مدح کنم مولود مسعود مدینه در سحر / غنچه ی بشکفته ی خوشبو، میان گُلْسِتان
گویم بشکفته ز غنچه این گل زیبای ما / صد هزار بلبل همه حیران حُسْنَش یک زمان
این گل ما باشد از باغ ازل یا باغ عشق / یا ز گلزار ولایت هم ز این و هم ز آن
نوگل باغ نقی آن حُجّت زحمانِ ما / شد شکفته در جِوار آن حُدَیْثِ پُرْ توان
گل ز گلدان امامت هم ز جَده و سَلیل / چون شکفت گردید معطر خانه ی نور عیان
شد شکفته غنچه ی باغ رسالت صبحدم / روز جمعه یا به شب در چارشنبه شادمان
هشتم ماه رَبیعُ الثّانی آمد یا دهم / جلوه کرد نور خداوند کریم مُستعان
اسم حسن باشد لقب هم عسکری و هم زکی / کنیه بو محمد است و نام پاکش جاویدان
زاده ی خیر سلیل ختم رسالت احمدی / شیره ی جان ولایت مرتضای خوش روان
میوه ی دلبند زهرا عصمت عشق تمام / مظهر دو نور دیده سید اهل جنان
مظهر حسن حسن هم وارث آل عبا / هم ز عالین مقدس هم امام قدسیان
جلوه ی سجاد و باقر کاظم و جان رضا / میوه ی جان تقی و هم نقی جمع خوبان
نازل آمد آن در دریای عصمت از سما / از سما و عرش و کرسی قاب قوسین را چسان
مظهر اسم خداوند کریم ذو الجلال / سر عالم راز و رازدان زمین و آسمان
عسکری باشد خدا را عسکر و فتح و ظفر / دین و دیانت مانع ظلم در جهان
یکه و تنها بود خود عسکر دین مبین / عسکر پنهان و ظاهر وصف ظاهر جانفشان
بیشتر عمر عزیزش داخل زندان گذشت / وصف پنهان و غیاب و غائب از طاغوتیان
ابتدای غیبت قائم ز این جا در شروع / شد طلیعه بهر غیبت زان امام عاشقان
بعد از ا ین غیبت نمایان غیبت صغرا دگر / غیبت کبرای جانان شد شروع وه ناگهان
غیبت قائم ظهور غیبت باب گرام / باد بر این باب و پسر عاشق سلام جاودان
دیوان حب، ج۱، صص۵۱۵-۵۱۸