بی پرده هویداست

به فصل نوبهار آید عزیزا دلبر زیبا میان غنچه و گلزار برهنه آشکار آمد بهار با صد گل و غنچه نمایاند رخ دلبر رخ دلبر تجلی کرد گل زیبا ببار آمد دیوان عشق، ص ۲۰۰

رخ زیبا ز نَهانخانه برون کرده ببین ز ازل تا به ابد جلوه ی مسـتانه عیان دیوان عشق، ص ۳۷۸

فاش گویم که عیان است رخ زیبای نگار پرده ای نیست که تا غیب و عَلَن شاهد آن دیوان عشق، ص۳۷۸

گر گویمت که مردمک چشم مردمی حق است و لیک، برتری تو از دعای من دیوان عشق، ص۳۸۶

به شوق دیدن رویت بدون پرده و عریان منِ بی دل نَهَم صورت بروی خاکِ راه تو دیوان عشق، ص۳۹۲