حضرت امام محمد باقر علیه السلام

24 فوریه 2020

سرّ عالم

قطعه «سرّ عالم» از دیوان حب مدحیه حضرت امام محمد باقر علیه السلام است.

سِرِّ عالم اصل آدم مَظهرِ پروردگار / باقرِ آل محمّد علم هر لَیل و نَهار جلوه ی ذات مقدس آیت عُظمای حقّ / اسم حُسنا و مبارک از خدای کردگار عرش و کرسی، فوق عرش، لوح و قلم، سرِّ عیان / هم قضا و هم قَدَر، اُمُ الکِتاب است در عِیار عقل مَحض، نور اَتَم، آیات رحمانی ظهور /  قُطب عالم راز‌دان آفرینش در شُمار کعبه مقصود هستی فیض عُظمای خدا / کاشِفِ سِرّ وجود و باطن عالم شِعار نَفسِ قُدوسیِ هستی شیره ی جان ولا / رهبر قُدوسیان در عالم لاهوتِ یار ساقی بزم نجات و رهنمای خاص و عام / حامی دین الهی خسرو ملک و دیار خازن علم خداوند در زمین و […]
8 آگوست 2019

باقر علم خدا

قطعه «باقر علم خدا» از دیوان حب، مصیبت شهادت حضرت امام محمد باقر علیه السلام است.

خازن علم خدا و باقر علم خدا / مَظهرِ ذاتِ خدا و سِرِّ عالَمِ بقا باقر آل محمّد نو گل باغ نبی / میوه باغ ولایت نور چشم مرتضی همره باب و حسین بودی به دشت کربلا / تشنگی و قتل و غارت خود بدیدی ناروا خود بدیدی کشته ها خونین بزیر آفتاب / پیکر صد پاره پاره سر ز پیکر ها جدا خود بدیدی کوفه و وَصفِ اسیری شهر به شهر / هر بیابابن تشنگی و خشک و جور بیجیا خود بدیدی شام و شامات مجلس شوم یزید / هر خرابه روی خاک و ظلم های اَشقیا بعد از آن ظلم و اسارت در مدینه عمر خود / بس اذیت ها بدیدی ز آل […]
7 مارس 2019

شهد کام

قطعه «شهد کام» از دیوان حب مولودیه حضرت امام محمد باقر علیه السلام است.

می بده ساقی به دستم می نابم جام به جام / مست می، گردم به صد مستی بگیریم از تو نام نام می دوستان عالم می پرستان قشنگ / میکده بادا مبارک بر همه بادا سلام هم سلام بر مستی و بر مستیم از می ناب / مست می گشتم بخوانم مدح والا خوش خرام خوش خرامم مولد ماه صفر یا در رجب / صد سلامم باد به این مولود ز هر صبح تا به شام مولد و ماه مدینه از افق طالِع شده / در جوار فاطمه دُختِ حسن عفت مقام ظاهر آمد از خدای متعال در بیت نور / از علی بن الحسین بن علی عالی قوام زاده خیرُسلیل و قُرَّهُ الْعَینِ بتول / […]
29 مارس 2017

مبارک باد همه دوستان گل توحید بود خندان

مبارک باد همه دوستان گل توحید بود خندان ز باغ مرتضی بشکفت معطر کرد همه آسمان شکفت از باغ سجادم بود باقر ز باغ گل گل محمّدی ظاهر ببویند گل همه دوستان  دیوان حب، ج۱، ص۶۶۸