خم ابرو

من بیمار به دام درد گرفتار آمدم عاشق برای درد بی درمان خم ابرو دوا باشد دیوان عشق، ص۱۹۲

چون بدیدم طاق ابرو و خم زلف سیاه چشم خود از غیر آن زیبا صنم گو بسته ام دیوان عشق ، صفحه ۳۴۲