بُرشی از آثار

خدایا من معصیت تو کردم تو با من قهر مکن، و با شلاق قهر خود بر سر من مزن، و مرا کیفر مفرما، چون تو کریم هستى و من ضعیف، طاقت تازیانه قهر تو را ندارم، اگر طاقت تازیانه تو را داشته باشم طاقت دورى از تو را ندارم، من تو را مى‌طلبم، محبوب من تویى، معبود من تویى، مقصود من تویى، معشوق من تویى «الهى انت مقصودى و رضاک مطلوبى» ضعف و وجود امکانى و فقرى من سبب نافرمانى من شده است، خود فرمودى: «یَا أَیُّهَا آلنَّاسُ أَنتُمُ آلْفُقَرَاءُ إِلَى آللَّهِ وَآللَّهُ هُوَ آلْغَنِیُّ آلْحَمِیدُ» (قرآن کریم، سوره فاطر، آیه ۱۵) کلمه‌ى انتم که در آیه شریفه وجود دارد از باب عبارت و لفظ […]

در تمام هستى یک عشق است و یک عشق حاکم است، آن یک هم یک سِعِى است، وحدت شخصیّه عشقیّه است. خدایا همه طالب تو هستند ولو بدنبال گاو و آتش و صنوبر و بت و صنم مى‌روند، ولو بدنبال عیش و زندگانى دنیا مى‌روند، ولو بدنبال هر چیز و هرکس بروند، بدنبال کمال هستند، و تو آن کمال مطلق و صنم حقیقى و اِله واقعى و أصل و حقیقت و جان هستى، هستى، و خلاصه تویى آن عشق پاک و همه بدنبال تو در حرکتند قافله‌ى هستى بسوى تو سیر مى‌کند، هستى رقص کنان مشتاق توست، همه واله و حیران جمال زیباى تو هستند، همه از تو هستند و بسوى تو مى‌آیند: «إِنَّا لِلّهِ […]

گناه دو جهت دارد: ۱- علت گناه جهل است نفس آدمى ضعیف و فکر او قاصر است به گناه و خطا آلوده مى‌شود، لذا به او عاصى مى‌گویند. ۲- علت گناه مخالفت با خداى جهان است، این گناهکار گمراه و ضال است. لذا از ضالّین است، شخص ضال در مقابل حکم خداى تعالى مى‌ایستد و مى‌گوید من عکس حکم خدا، حکم مى‌کنم، کار این شخص بدعت است، و این کس در مقابل حضرت حق مى‌ایستد و حال آن که حضرت حق براى تمام موجودات حد و مرز قرار داده است، این شخص که گناه مى‌کند گناه او بى‌مرزى است. بیان رسا، ج ۱، ص ۱۴۷

خدایا تو را قسم مى‌دهم به منّت خود و به احسان خود و تو را قسم مى‌دهم به نعمت‌هاى بى منتهاى خودت. چون لسان تمام دعا در این روز از گناه و موجبات خشم الهى و ندارى ما بود، خدا را به احسان خدا مى‌خواند، یعنى خدایا، من که ندارم و تو اهل احسان و کرم و سخا هستى، تو احسان کن… همان طور که نعمت‌هاى بیشمارى به خلق خود بخشیدى به من هم ببخش، من به احسان تو نیاز دارم. هستى، احسان حضرت حق است و نِعَمَ الهى هستى را فراگرفته است، لذا یادآور احسان و نعم الهى مى‌شود، اى منتهاى آرزوى مشتاقان، آنان که شوق وصال تو دارند، آنان که آرزوى تو دارند، […]

باید دید خداى تعالى کسى را خوار مى‌کند یا نه، قرآن کریم مى‌فرماید: «وَتُعِزُّ مَنْ تَشَاءُ وَتُذِلُّ مَنْ تَشَاءُ» (قرآن کریم، سوره آل عمران، آیه ۲۶) عزت و ذلت به دست خداست، و ظاهر آیه حجت است «و تعز من تشاء» هر کسى را بخواهد عزیز مى‌کند و عزت مى‌بخشد. «و تذل من تشاء» هر کسى را بخواهد ذلیل مى‌کند، عزت و ذلت به دست خداست، ولى سبب عزت و ذلت عبد است، حکیم مطلق به همه موجودات یک اندازه داده است، و به هر کدام به قدر خودشان داده است. «آلَّذِی  خَلَقَ سَبْعَ سَماوَاتٍ طِبَاقاً مَا تَرَى فِی خَلْقِ آلرَّحْمنِ مِن تَفَاوُتٍ فَآرْجِعِ آلْبَصَرَ هَلْ تَرَى مِن فُطُورٍ» (قرآن کریم، سوره ملک، آیه ۳) […]

مطالبی که پیشنهاد می شد پیش از مطالعه این مطلب مطالعه کنید: ذکر خدا ذکر خفی و جلی ذکر خدا شیرین است، اگر شیرینى ذکر خدا در جان انسان افتاد دیگر هیچ شیرینى به آن نمى‌رسد. جناب اویس قرنى مى‌گوید: (امشب شب رکوع است) و تابه صبح رکوع مى‌کند یا مى‌گوید: (امشب شب سجده است)، تا صبح سجده مى‌کند، یا مى‌گوید (امشب شب قیام است)، تا صبح در قیام است. و یا جناب بلال حبشى که دلى سفید دارد وقتى مشرکین به او مى‌زنند تا از خداى محمد صلّى الله علیه و آله و سلّم دست بردارد، او دست بردار نیست، در جواب کفار مى‌گوید: احد، احد، احد، احد،… او را بر روى ریگ داغ […]

در روایتى آمده که حق تعالى مى‌فرماید: مرا به لطف و کرمم قسم دهید، حضرت هم خدا را به لطفش قسم مى‌دهد؛ خدایا تو را به لطفت قسم مى‌دهم در این روز مرا از توبه کنندگان و از بندگان صالح و مطیع و از دوستان نزدیک خودت قرار بده، چون تو رحم دارى و از هر مهربانى مهربانترى، و به مهربانان عالم هم مهربانى، تو به همه مهر مى‌ورزى، و به تمام موجوداتى که آفریده‌اى عشق دارى براى آن که تو ارحم الراحمینى، رحمت تو بر غضبت سبقت گرفته است. «سبقت حمَتُهُ غَضَبَه» رحمت تو تمام هستى را گرفته. «وَسِعَتْ رَحْمَتُهُ کُلَّ شَئ» وقتى وسعت رحمتت همه چیز را فراگرفته دیگر جاى غضب کجاست؟ غضب […]