تصویر

از ازل صد عهد و پیمان با تو بستم ای صنم آتش هجران تو عهد و پیمانم سوخته دیوان عشق، ص۴۱۴

گر گویمت که مردمک چشم مردمی حق است و لیک، برتری تو از دعای من دیوان عشق، ص۳۸۶

بیا تا ببوسم ز کارگران دو دست و دو گونه به جسم و جان دو دستش توانمند و مشکل گشاست ببین دست حق فوق دستان عیان دیوان عشق، ص ۷۰۹

طراوت صبحدم نسیم و بوی نگار می کشد دل ها را یکسره سوی دِیار تو خفته در ثقل خود ز خود برون آی دمی نگر که هر لحظه اش همی بود نو بهار دیوان عشق، ص ۶۲۲

زن بود مظلوم تاریخ ای بشر گو این پیام ظلم ها بسیار نمودند بر زن دنیا مدام گه به تحقیر گه به توصیف نیست عدالت هر دو نوع این همه افراط و تفریط است، ستم باشد حرام دیوان عشق، ص ۶۳۹

به شوق دیدن رویت بدون پرده و عریان منِ بی دل نَهَم صورت بروی خاکِ راه تو دیوان عشق، ص۳۹۲

عزیزم بدان کار بود محترم بیا کارگر باش و جان در برم ز کارگران است جهان برقرار بگویم به کارگر فدایت سرم  دیوان عشق، ص۷۰۱