مبارک باد شکفت غنچه مدینه نور باران شد گل باغ رضا بشکفت معطر گشت و خندان شد تقیِ باغ عشق ظاهر معطر کرد همه عالم محمّد شاد و شادان است گلشن جانان خوبان شد دیوان حب، ج۱، ص۶۷۰
زِ بِسّمِ الله یقین طبعم به آواز جلی آمد بدان میلاد فرخنده شه مردان علی آمد نگر کعبه تو زادگاهش بود مهمان رحمانی یقین نور محمّد جلوه گر بین منجلی آمد دیوان حب، ج۱، ص۶۶۱
مَظهر ذات مقدّس پنجمین عالین ما سِرّی از اسرار بالا اسم حُسْنایِ خدا جلوه غَیْبُ الْغُیُوب است این حسین سلطان عشق سبط دوم از محمد شیره ی جان وِلا دیوان حب، ج۱، ص۶۶۷
مبارک باد عزیزان را در امشب وَالْقَمَر آمد گذشت وَالشَّمْسِ وَضُحی نزولش در ثمر آمد شکفت از غنچه گل امشب گل سرخ بنی هاشم ز بهر نَفْس پیغمبر محمّد یک پسر آمد دیوان حب، ج۱، ص۶۷۵
مبارک باد همه عالم گل عصمت ببار آمد شکفت در پنجم شعبان ز باغ کردگار آمد بود سجاد گل باغ حسین بن علی خوشبو محمّد شاد از این غنچه شکفت از لاله زار آمد دیوان حب، ج۱، ص۶۶۷
مبارک باد از این عید و از این مولود خوش منظر بیامد عالم دنیا ظهور حضرت داور گل باغ ولایت کرد معطر عالم هستی گل ما مهدی دوران محمّد را بود زیور دیوان حب، ج۱، ص۶۷۳
سلامی که ما می دهیم فقط یک لفظ نیست بلکه ظهور باطن ما می باشد، لذا لازم است همیشه با قصد انشاء، ادا گردد. مگر در موارد خاصی که انسان ناچار است با قصد اخبار سلام دهد. فضیلت صلوات (سلام و صلوات خدای سلام)، ص ۶۹
جلوه ذات الهی، نور آسمان عُلا حُسْنِ عرش و حُسْنِ کرسی غایَهُ الْغایات ما مَظْهر حُسْن و جمال حضرت عشق است، حَسَن سبط اکبر بر محمّد نور قلب مرتضی دیوان حب، ج۱، ص۶۶۶
